Çevre toksikolojisi, çevremizde bulunan kimyasalların çevre üzerindeki olumsuz etkilerini inceleyen toksikoloji alt dalıdır. Çevre toksikolojisinin uğraş alanı insan kaynaklı sentetik kimyasallar ve insan aracılığıyla çevreye yayılan kimyasallardır. Bu kimyasallar literatürde '' çevresel kirletici'' yada ''çevresel kontaminant'' olarak adlandırılırlar.
Çevre toksikolojisinde çevresel kirleticilerin insan sağlığı üzerindeki negatif etkileri incelenir. Çevresel kirleticilerin insanlar üzerindeki toksik etkilerinin değerlendirilmesinde, stardart hayvan maddelerinden ( fare ve sıçan gibi ) olduğu kadar, söz konusu kimyasala maruz kalan çiftçiler, fabrika işçileri gibi grupların epidemiyolojik değerlendirilmesinden de yararlanılır.
Çevre toksikolojisinin bir alt dalı olarak değerlendirilen ekotoksikoloji alanında ise çevresel kontaminantların ekosistemler, onların bileşenleri olan bitkiler, hayvanlar, bütün yabani yaşam ve bu bileşenlerin birbirleri ile etkileşimlerine bağlı olarak ortaya çıkan nagatif etkileri incelenir.
Bu araştırma gıda zincirlerinin başlangıcından en üstte yer edinen yırtıcıya kadar ekosistemleri meydana getiren canlıların organik ömür ortamları içinde yapılır.
Çevresel bir tehlikenin değerlendirilmesinde, kimyasal maddeler, biyobirikim, toksisite ve doğada bulunma potansiyellerine göre sınıflandırılmaktadır.
Biyobirikim, kimyasal derişimlerin beslenme zincirinde mikroorganizmalardan büyük balıklara, kuşlara ve memelilere doğru genellikle yağ dokuda artması durumudur.
Toksisitenin, belirlenebilmesi için kullanılan çok çeşitli testler bulunmaktadır. Bunlardan biri, örneğin algler, algden beslenen su piresi ve pire yiyen balıklar gibi besin zincirinde 3 basamaklı yapılan çoklu akut toksisite testleridir.
Bir kimyasalın doğada bulunma durumu, kimyasal ( hidroliz, fotoliz ) veya biyolojik yıkımlanmaya dirençli olup olmamasına bağlıdır.
0 Yorumlar